Kierowanie do kształcenia specjalnego oraz placówek resocjalizacyjnych

Kierowanie dzieci i młodzieży niepełnosprawnej do kształcenia specjalnego

Podstawa prawna:

  • Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. art. 71b (tekst jednolity Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 ze zm.),
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. Nr 173 z 2008 r., poz. 1072),
  • Rozporządzenia MEN z dnia 11grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych w tym publicznych poradni specjalistycznych,
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz. U. Nr 26 z 2004 r., poz. 232).

Zgodnie z art. 71b ust. 1 ustawy o systemie oświaty, kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy.

Kształcenie to może być prowadzone w formie:

  • nauki w szkołach ogólnodostępnych,
  • szkołach lub oddziałach integracyjnych,
  • szkołach lub oddziałach specjalnych i ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt 5 (specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych oraz specjalnych ośrodkach wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7 realizację obowiązku szkolnego.)

Zgodnie z Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych na wniosek rodziców/prawnych opiekunów dziecka posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, starosta właściwy lub jednostka samorządu terytorialnego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka zapewnia dziecku formę kształcenia zalecaną w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego.

Do wniosku należy dołączyć orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez właściwą rejonowo Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną.

Starosta (w Radomiu - Prezydent Miasta Radomia), za zgodą rodziców/prawnych opiekunów kieruje dziecko do szkoły lub placówki prowadzonej przez dany powiat, odpowiedniej dla realizacji formy kształcenia wskazanej w orzeczeniu (zgodnie z Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. Nr 173 z 2008 r., poz. 1072).

Jeżeli powiat właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka nie prowadzi szkoły lub placówki, o której mowa wyżej, starosta tego powiatu - za zgodą rodziców/prawnych opiekunów dziecka - zwraca się do innego powiatu lub innej jednostki samorządu terytorialnego, prowadzącej taką szkołę lub placówkę, o przyjęcie dziecka.


Kierowanie nieletnich do młodzieżowych ośrodków wychowawczych oraz młodzieżowych ośrodków socjoterapii

Podstawa prawna:

  • Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. art. 71b (tekst jednolity Dz. U. Nr 256 z 2004 r., poz. 2572 ze zm.).
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia i pobytu nieletnich w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych oraz młodzieżowych ośrodkach socjoterapii (Dz. U. Nr 178 z 2004 r., poz. 1833).

Zgodnie z art.71b ust. 1 ustawy o systemie oświaty, kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy. Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki w szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub oddziałach integracyjnych, szkołach lub oddziałach specjalnych i ośrodkach, o których mowa w art. 2 pkt.5 (specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych oraz specjalnych ośrodkach wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania a także ośrodki umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 16 ust. 7 realizację obowiązku szkolnego.).

Ustawa z dnia 25 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy – Karta Nauczyciela oraz ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z dnia 8 sierpnia 2008 r. Nr 145, poz. 917)

„Art. 72. O umieszczeniu nieletniego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, młodzieżowym ośrodku socjoterapii albo w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej lub w domu pomocy społecznej oraz o umieszczeniu w zakładzie poprawczym, jak również o każdej zmianie tego zakładu, placówki, ośrodka lub domu pomocy społecznej dyrektor zakładu, placówki, ośrodka lub domu pomocy społecznej zawiadamia sąd rodzinny, który wykonuje orzeczenie.” Zgodnie z Rozporządzeniem MENiS w sprawie szczegółowych zasad kierowania, przyjmowania, przenoszenia i pobytu nieletnich w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych oraz młodzieżowych ośrodkach socjoterapii i na podstawie art. 81 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. Nr 11 z 2002 r., poz. 109 i Nr 58, poz. 542 oraz Dz. U. Nr 137 z 2003 r., poz. 1304 i Nr 223, poz. 2217) zarządza się, co następuje:

Nieletni, wobec którego sąd rodzinny zastosował środek wychowawczy w postaci umieszczenia w młodzieżowym ośrodku wychowawczym lub młodzieżowym ośrodku socjoterapii, zwanym dalej „ośrodkiem”, kierowany jest do ośrodka wskazanego przez Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej w Warszawie, zwane dalej „Centrum”, przez starostę (Prezydenta) właściwego ze względu na miejsce zamieszkania nieletniego, a w przypadku braku miejsca zamieszkania - starostę właściwego ze względu na miejsce pobytu nieletniego.

Właściwy starosta (Prezydent) składa do Centrum wniosek o wskazanie odpowiedniego dla nieletniego ośrodka.

Do wniosku należy dołączyć w szczególności:

  • orzeczenie sądu rodzinnego o umieszczeniu nieletniego w ośrodku,
  • kopię wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego,
  • kopię opinii rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego,
  • odpis aktu urodzenia nieletniego,
  • posiadane informacje o stanie zdrowia nieletniego,
  • orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, jeżeli zostało wydane.

Centrum, na podstawie informacji zawartych w dołączonej do wniosku dokumentacji, w szczególności dotyczących sytuacji rodzinnej nieletniego, etapu kształcenia, stanu zdrowia, warunków mogących wpłynąć na dalszą demoralizację nieletniego oraz analizy zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego, wskazuje właściwemu staroście odpowiedni dla nieletniego ośrodek oraz powiadamia o tym sąd rodzinny, organ prowadzący ośrodek i rodziców lub opiekunów nieletniego.

Właściwy starosta (Prezydent) wydaje skierowanie dla nieletniego do wskazanego przez Centrum ośrodka.