Bolesław Limanowski (1835–1935) – Jeden z pierwszych działaczy polskiego ruchu socjalistycznego, historyk, socjolog, publicysta; tytuł honorowego obywatela Radomia przyznany w roku 1928.
1861 – organizator manifestacji patriotycznych w Wilnie, skazany na zesłanie. W latach 1870–77 we Lwowie, pierwszy publicysta socjalistyczny. Od 1878 na emigracji, głównie w Szwajcarii; 1881 – twórca Ludu Polskiego; 1892 – współtwórca Polskiej Partii Socjalistycznej i jej programu, działacz Związku Zagraincznych Socjalistów Polskich; po rozłamie w PPS (1906) popierał PPS-Frakcję Rewolucyjną.
Podczas I wojny światowej patronował Legionom Polskim i akcji niepodległościowej Józefa Piłsudskiego. W latach 1922–35 senator; badacz dziejów porozbiorowych Polski, zwłaszcza kwestii robotniczej, historii demokracji i socjalizmu polskiego.
Główne prace: „O kwestii robotniczej” (1871), „Historia demokracji polskiej…” (1901), „Historia powszechna narodu polskiego” 1863–1864 (1909), „Stodwudziestoletnia walka narodu polskiego o niepodległość”(1916).
Źródło tekstu: Multimedialna Nowa Encyklopedia Powszechna PWN, Wydawnictwo naukowe PWN S.A., Warszawa 1999
Fot. za: Wikipedia, Wolna encyklopedia
